Büyük Gözlü Kız ve Ağaçlı Yol:)
Büyük Gözlü Kız üniversiteye başlayalı 1 ay kadar olmuştu. Bir gün, fakültesine gitmek için kullandığı yolda yürürken durakladı. Gözü yürüdüğü yola takılmıştı. “Allah’ım ne kadar güzel görünüyor!” diye düşündü. Yol boyunca iki tarafa dizilmiş ağaçların yaprakları sarılı yeşilli salınıyorlardı. Yerler ağaçların bu sarı yeşil tabloyu tamamlamak için döktükleri yapraklarla doluydu.
“Bunun mutlaka fotoğrafını çekmeliyim” dedi kendi kendine. Ertesi gün fotoğraf makinesi yanındaydı.
“Şimdi çok insan var yürüyen, biraz boşken çekeyim” diye düşündü Büyük Gözlü Kız. Bir gün okula geldiğinde, ağaçlar çıplak kalmıştı.
“Neyse, daha 3 sonbaharım var buralarda yürümek için, nasıl olsa çekerim” dedi.
————————————————————————————
Büyük Gözlü Kız artık son sınıftaydı. Bu okuldaki 4. ve sonuncu güz dönemiydi. O fotoğraflar çekilmeliydi artık. Onlar ve daha fazlası, ağaçlı yolun her mevsimi kayıtlara geçmeliydi. Bir dahaki yıl oralardan geçse de, aynı olmayacaktı çünkü.
Ama o güz önceki güzler gibi değildi. Yağmuru, yaprağı görmüyordu artık o yoldan geçerken. Yolun sonuna, yolun sonundaki binaya odaklanmıştı. Hani kulaklığı takıp müziği açınca ertaftaki sesleri duymaz olursun, sadece çalan şarkı olur ya etrafında, aynı öyleydi işte.
Dönem bitti. Yapraklar yine dökülmüştü. Büyük Gözlü Kız inanamıyordu. Sandığının aksine 1 sonbahar daha vardı burada geçireceği. Tesellisi fotoğrafları çekmek için bir şans daha olmuştu.
————————————————————————————
Ağaçlı yolu ilk farkedişinin üzerinden tam 4 yıl geçmişti. Hayat bir dönüş daha yapmış, olacağını sandığı sonbahardan çok farklı bir sonbahar sunmuştu ona. Diplomasını almaya gidiyordu Büyük Gözlü Kız. Arkadaşlarıyla o yolda yürürken kendini o yola ait hissetti.
Aklına fotoğraf çekmek geldi…
Sonra fikrini değiştirdi..
Bazı şeyler insanın aklında kaldığı gibi güzeldi.
Bu fotoğraf o yolda çekilmedi.
